Schrijf mee!
« »

Liefde, Mensen

Karin

17 april 2012 | 120w | Rinske Kegel | 4 |

Hij keek omhoog, terwijl zij onder hem lag.
Deze keer geen zweet op zijn voorhoofd, hij was er bijna.
Het ging soepel vanavond. Haar aankijken durfde hij niet.
Karin. Met haar rossige korte krullen en haar spottende lachje.
Eindelijk deed hij het met Karin. Ze maakte zachte kreungeluidjes.
Hij keek nog steeds naar boven en zag hoe een vlek op het plafond steeds groter werd.
Karin pakte hem bij zijn heupen. Het deed pijn.
‘Hou hier mee op’ zei ze. Hij stopte.
‘Wat ben je in godsnaam aan het doen, ik wil slapen.’ De stem die hij hoorde klonk niet als Karin. Hij zag geen rossige krullen. Uit de ogen van zijn vrouw kwam vuur.
‘Wie is Karin’, vroeg ze.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Rinske Kegel of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »