De buschauffeur vraagt me vriendelijk of alles in orde is. “Wanneer de poolster zingt, gaan alle regenwormen doodâ€, is mijn antwoord. Hiervan slaat hij rood aan: “excuseer?â€. Ik zet door: “indien ik mijn gras gisteren had gemaaid, kon ik vandaag te voet naar schoolâ€. De mensen op de zitplaatsen achter mij schuifelen onrustig rond. Natuurlijk hebben zij ook gehoord wat ik zei. Ik geniet hiervan en waag het nog verder te gaan: “als mijn kat geen staart had, was mijn schildpad waarschijnlijk oranjeâ€.
Twee minuutjes later stap ik uit. Heerlijk toch, zo’n busritje. Twintig personen, erbij zittend alsof ze ieder ogenblik konden indoezelen, plots eens wakker schudden door onzin uit te kramen. Weg die sloomheid, en lang leve de metamorfose!

Heerlijk die onzin.
Hoe kom je erop? Erg grappig om te lezen!