Het is loeiheet. In mijn linkerhand houd ik de boodschappentas en om mijn rechterarm bungelt een laptop. Over het water, door de steegjes, zwalkend langs de Haarlemmerstraat. In mijn rugzak fermenteert de vuile was bovenop de kilo’s boeken en de avocado’s-want-in-de-aanbieding. De eerste terraszon van het jaar smelt mijn hoofdhuid om tot zweetdruppels. Wat was er nu precies geweldig aan de lente? Een winterjas hangt over mijn schouders gedrapeerd. Had ik beter thuis kunnen laten, zucht ik.
Hoera, daar is de Hoogvliet! Nog slechts een kilometer te gaan.
O, was mijn fiets maar niet gestolen.
Recente reacties