Op t.v. was laatst een ding. Het heette ‘3D-printer’ en poepte zo maar een scheidsrechtersfluit uit. Waarom ze gekozen hadden voor een scheidsrechtersfluit is mij ook een raadsel.
Het zal er vast niet bij blijven. De toekomstvisioenen buitelden over elkaar heen. Ik dacht aan een moeder in Myanmar die voor 2 euro per dag scheidsrechtersfluiten maakt. Dat is niet wenselijk, maar een 3D-printer heeft helemaal geen arbeidsomstandigheden die je kunt verbeteren.
Toen ze de kleine Prins dorstlessende pillen aanboden vroeg hij waarom we de tijd die we ermee bespaarden niet zouden gebruiken om rustig naar een waterput te lopen.
We heffen onszelf op met uitvindingen als de 3D-printer. Bij dezen sla ik een symbolische waterput. Wees welkom.
Het wordt pas echt interessant als 3D-printers werkende electronica (zoals nieuwe 3D-printers!) kunnen printen.