Aan de achterkant van het huis wist je meteen dat het een lange, zomerse dag ging worden; de inval van het warme licht verried in de stilte direct haar kracht. Allesoverheersend, geen ontkomen aan.
De voorkant van het huis hield nog lang die spanning, van het oergevecht tussen schaduw en licht. In de ruimte tussen de seconden genoot je van die uitdaging, waarin die kracht nog even werd betwist. Die momenten prikkelden je beleving, gaven je de energie en het alerte gevoel van leven; de spanning sloeg op je over en verwerd tot een verwachting ten aanzien van de komende dag. Tot het moment waarop de dag de strijd gewonnen had en het zonlicht je terugbracht tot wat je was.

Recente reacties