Sommige mensen penselen een verhaaltje. Hun letters mengen ze tot woorden en daarmee bestrijken ze het papier; als vloeiende lijnen bewegen hun zinnen over het vel. Met een enkele streek, vanuit vaste hand, beschrijven ze een ‘happy little tree’. En, of je er van houdt, of niet, je leest er direct een boom.
Zelfs ‘a happy little tree should have a friend’ zie je menig schrijver denken, en zonder ogenschijnlijke moeite penselen ze een tweede zin. Alweer een boom. ‘Let’s take the brush and pull it through the paint’, zo schrijven ze zoveel zinnen in hun verhaal als nodig, geen woord teveel, maar elk zijn eigen plek in het landschap. Mijn grootste plezier? Voorlopig nog het droogslaan van de kwast.
« Zomerse confrontatie
Het geheime wapen van Ivo Opstelten: Filmpje! »
« Zomerse confrontatie Het geheime wapen van Ivo Opstelten: Filmpje! »
Cultuur, Mensen
Joy of Writing – naar Bob Ross via @HaDeKe
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van dichterbijmij of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
6 reacties
Reageren
« Zomerse confrontatie Het geheime wapen van Ivo Opstelten: Filmpje! »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Bedoel je niet Hadeke?
uiteraard. zucht.
Dan verander ik dat even 🙂
dank,
frank!
Zo, wat zijn dit voor een streken. 😉
Mooi geschilderde samenstaande woorden, die de essentie van het schrijven raken.
en zo menselijk gemaakt door een foutje 😀