Blauwe maandag, de meest depressieve van het jaar. De zon schijnt, de lucht is helderblauw. Er klopt iets niet.
Mijn eerste blauwe maandag voltrok zich in 1972. Ik liep een blauwtje. Ik zat in de vijfde klas. Het was ergens in mei. Voorjaar in de lucht.
Opeens ontdekte in ik het speelkwartier een heel mooi meisje uit klas zes. Blond, blauwe ogen, lange benen en al iets van ontluikende borsten. Ik was in vuur en vlam.
Ze heette Sylvia en woonde vlakbij me; een flat verder. Ik schreef haar een briefje, of ze met me wilde? Via, via werd het bezorgd.
Maandag stond ze plots voor me. Vilein sprak ze, dat ik beter kon knikkeren. Weg was ze. Illusie vervlogen.
Wij plaatsen vandaag haast synchroon onze jeugdherinneringen 😉