Ze slaapt nu zacht. Straks kruip ik bij haar, want pappa heeft niet meer dan een slaapkamer in dit kleine huis. Mijn grootste schat, mijn oudste dochter, is voor het eerst te logeren bij mij. Gezwommen in een overvol zwembad. IJs gegeten, patat gehad. Voorgelezen, muziek gemaakt. Samen foto’s gekeken. Niet dat ik haar nooit meer zie, integendeel, elke dag. Maar altijd in het huis waar ik niet meer hoor. Het is een hard gelach, en ik weet nu niet of ze ooit kan begrijpen wat haar ouders uit elkaar heeft gedreven. Maar ik onderschat haar niet. Zeven jaar oud. Toen ik zonet het luik dicht deed naar de zolderkamer, maakten we ‘ons’ duimpje. Ik houd zielsveel van je lieverd.

Herkenbaar.
Lief en triest tegelijk….