“UTERECHT!! UTERECHT!!”, Brult Bram door de kamer terwijl hij op zijn knieën aan de salontafel thee in schenkt voor de hele groep. Bram schreeuwt nog een keer, en deze keer zet hij zijn kreten kracht bij door zichzelf met zijn pols op zijn voorhoofd te slaan. Ik ga naast hem zitten. “Wat is er aan de hand Bram?”, Vraag ik vriendelijk. Maar Bram schreeuwt al een volgend station door de kamer: “ZWOLLE ZUID!! ZWOLLE ZUID!!”. Ik zie het al. De theepot is leeg en nog niet alle kopjes zijn gevuld. Dan loopt Bram een beetje vast. Als een trein die een station aan doet en niet meer verder kan. “Ik maak nieuwe thee, Bram”. Nu kan de trein weer verder.

Bijzonder hoe sommige breinen de zaken vertalen, mooi stukje!
Beste Gerben.
Als we maar hard genoeg willen kunnen we Bram thee leren zetten.
Met een zachte begeleidende hand en meer dan genoeg geduld.
en ik kan het weten
ik ben tenslotte zijn papa.
Sebastiaan Ferdinand Pauwels
zoon van Ferry Dick Pauwels
vader van Bram-Bastiaan Pauwels.
Heb geduld.
Geduld en liefde.
ZIEN. Dat is wat hier gebeurt. Zien en proberen voor te stellen waarom iemand zo reagert als hij reageert. Eenvoudige oplossingen zijn vaak zo doeltreffend. Prima stukje.