In toenemende mate erger ik me groen en geel aan hedendaagse verpakkingen. Nu weet ik toevallig dat verpakkingen maken/ontwerpen een serieuze bezigheid is, maar toch.
Om diefstal tegen te gaan worden verpakkingen idioot groot of dermate lastig gemaakt zodat openen er niet bij is. Neem bijvoorbeeld een verpakking voor knoopcelbatterijen, man oh man, ik zit zo op de kast. Echt handig ben ik niet, ook nooit geweest trouwens, maar dit slaat alles. Ingeseald in plastic zodat je alleen met een schaar die verpakking kunt openen. Scheermesjes? Breek me de bek niet open zeg. Wat een vooruitgang! Dan weer een industrielijm vanjewelste. Probeer maar eens een vuilniszak van de rol te openen. En vooral plastic, steeds meer plastic, kan niet op!
Plastic zit ook in je hersenen … is het laatste nieuws. Omdat die lekker vet zijn gaan de minuscule deeltjes van amper 2 millimeter linea recta naar de brains. Of ze daar nog ooit uit geraken is niet bekend. Die in de nieren en lever terecht komen poepen we gewoon uit. Naar het schijnt zitten er in de brains microplastics ter grootte van een plastic lepeltje. Lepel die er maar eens uit.
Daar zou ik ook wel een stukje over kunnen schrijven.
Mijn gedachten gaan uit naar de mensen met Reuma e.d.
Luc. Ik ben niet handig, maar een vuilniszak openen kan iedere gek.
Mien, verontrustend.
@Luc: ik herken je ergernis, zelfs die over de vuilniszakken.
Mooi en herkenbaar ook. Ik vroeg me even af; die laatste zin waar je ‘kan niet op’ schrijft. is het een bewuste keuze dat je hier geen ‘het’ voor zet of gewoon een foutje? Of zit ik verkeerd en kan het gewoon?
Bewuste keuze Arjan, mede door de beperking 120W.
Lisette, gelukkig een medestander!