Er was eens een heel klein mannetje met wilde haren, een grote neus en 1001 beloftes. Het heette Henk, maar noemde zichzelf Politicus. Hij beloofde iedereen een boeiende baan, nieuwe keizerlijke kleren en een gratis i-pad. Alle atheïsten geloofden in hem.
Op een donkere dag in mei waren er verkiezingen. Het hele bos hing vol met uitgerold wc-papier waarop in rode letters de naam stond die zijn vrouw Ingrid had bedacht: de PvH, de Partij van Henk. Zelf ging hij ook naar de heksenkring en hij gooide een eikel in de boomstronk van zijn partij. De eekhoorntjes telden die avond alle eikels en wat bleek? De PvH had gewonnen.
Het jaar daarna kwamen ieders dromen uit. Het was een sprookje.
Leuk! En geen idee waarom, maar ik zie ineens Wilders’ haardos steeds voor me. 🙂