In de raptram word ik weggeblazen door bassen die door de koptelefoons dreunen.
Ik ben op weg ‘naar stad’. Nadat interpunctie als storende nanodeeltjes de geappte zinnen is uitgeschreven, is het lidmaatschap van de woorden ‘de’, ‘het’ en ‘een’ in vooral de spreektaal opgezegd. Toch pleit men voor meer spreektaal in geschreven taal en zijn woorden als ‘desalniettemin’ en ‘echter’ wollig ouderwets.
Hebben jullie ‘onder steen’ geleefd de laatste twintig jaar? Hier hoef je geen onderzoek naar te doen, alleen maar de culturele invloeden te beamen. Pleit vooral om meer spreektaal te schrijven onder het mom van dat taal leeft en verandert – haal je de koekoek!
Een taallevensbedreigende ontwikkeling, Onze Taal, maar span vooral het laaggeletterde taalpaard achter de raptram.
Misschien heb ik inderdaad ‘onder steen’ geleefd en ben ik te weinig ‘in stad geweest, maar ik merk het niet zo. Wel in de liedteksten van tegenwoordig. Het ergste vind ik het nummer DE leven van S10. Dat vind ik eigenlijk nog erger dan het lidwoord weglaten.
Lousjekoesje. Naar de Nederlandse troep luister ik niet. Bagger!
Ik verbaas me ook over het taalgebruik van jongeren. Waar je vroeger “echt?” zou zeggen, hoor ik nu “in het echt?”. Nog maar niet gesproken van de vele Engelse termen die je vandaag om de oren vliegen zoals random etc.
Een tram rijdt hier gelukkig niet, maar dat wil niet zeggen dat we de vooruitgang gemist hebben hoor.
Luc. Zo kun je heel wat straattaal opnoemen. Ik heb als voorbeeld een tram gekozen, maar je hoort het overal.
*Dat meen ik echt*
Lousjekoesje. Ik geloof je op je woord hoor.