Ik ben geen weldoener, maar ik geef weleens wat weg aan bijvoorbeeld daklozen; vanaf nu nooit meer aan Engelse.
Ik ben een rustige supporter zonder oranje shirtje. Twee, hooguit drie biertjes. Gisteravond tien. De meeste na het eindsignaal toen die expats in de straat ‘God Save the King’ zongen, met hun stiff upperlip in de gin and tonic.
Vanmorgen liep ik met een dubbele kater langs hun huis: ‘Nice game, wasn’t it, old chap?’ Mijn vocabulaire was net zo leeg als de bierkratten. Ik wist niet beter te antwoorden dan met ‘Viva España’. Als we nu van Duitsland hadden verloren, ja, dan schuimen de woorden eruit.
Na Brexit pleit ik voor een algehele Brexpatexit. Ik kan niet wachten tot Die-Dag.


De expat brengt ook het nodige geld in het laatje, voor de stad, de samenleving en de bedrijven natuurljk. Maar ik kan me voorstellen dat het op een gegeven moment teveel van het goede is, vooral als het tot overlast, ergernis zal leiden.
Buiten dat, als ik al in zou zetten dan was het inderdaad ook op Spanje.
Luc. De lust is voor de huisjesmelkers, de (over)last juist voor de buurt en de samenleving.