Het jonge kinderleven is een aaneenschakeling van demonstraties. Vanaf het moment dat een baby niet meer hulpeloos in bed, box of kinderwagen ligt, begint het leren door te kijken. Baby’s eerste hapje: Mama schept wat gekleurde puree uit een schaaltje. Met de plastic lepel zwevend in haar hand opent mama haar mond en kijkt verwachtingsvol naar haar kindje. De beweging bevriest. Baby kraait van plezier, de lepel maakt vaart en verdwijnt in het tandenloze mondje.
Oké, dus, open doen is zoetigheid proeven.
Dat smaakt naar meer, waarmee de beweging en de beloning in de babyhersenen zijn geplant.
Via kruipen, blokkenbouwen en fietsen, naar jezelf in de wereld staande te kunnen houden.
Alles geleerd door te kijken. En na te apen.
Ik gun je toch veel meer dan het beschreven voltooide leven…
Mooi beschreven. Luisteren hoort er natuurlijk ook bij. Direct na de geboorte al?
Dank je Luc, mijn leven voelt nog allesbehalve voltooid. Ik leer nog iedere dag.
Dank je Lisette, nee ik bedoel wanneer baby iets ouder is, als het fysiek meer kan dan liggen eten, slapen en drinken
Alice. Ik denk toch eerder aan de ouders die zo nodig moeten demonstreren wat hun kind al kan.
open doen – opendoen
tandenloze – tandeloze
Alice, hartelijk gefeliciteerd met deze demonstratie.
@Alice: ik had je stukje nog niet gelezen, leuke observatie van de demonstratie-educatie. En ik had niet eerder gereageerda, wellicht mij met Lousjekoesje verward? Vind ik niks erg, hoor.
Oe ja dat klopt, Lisette! Excuus
Gefeliciteerd, Alie. 😉
Ik moet denken aan een item van Lachen om Home video’s (vroeger The funniest home video’s) met baby’s die voor het eerst citroen o.i.d. proeven op de muziek van Borrodin. Ik kan dat filmpje niet vinden. Wel het muziekstuk. Ik bedoel vanaf 4 minuten.
https://www.youtube.com/watch?v=wiexn6O9To4
Alice. Gefeliciteerd.
Ja dat klinkt wel alsof het goed bij alle grimassen past, Lousjekoesje 🙂
Ook namens Alie :-))