Hij was gek op coaches, ging zo ver dat hij als vrijgezel een relatietherapeut bezocht. ‘Als ik een relatie krijg, moet ik weten wat ik moet doen: bij de eerste ruzie, vreemdgaan en dat soort zaken.’ Voorwaarde was wel dat hij zijn leefstijl moest veranderen: ‘Zo wil niemand mij.’ Dus nam hij een lifestylecoach. Door alle facturen kreeg hij een stressfractuur en begon te hyperventileren.
Met zijn ademcoach kreeg hij een relatie. Een benauwde, want ze rookte pijp. Ze ging vreemd met Maarten. Met gebrek aan adem kon hij niet leven, waarop zijn rouwcoach hem en haar een perkamenten kist aanraadde toen bleek dat ze de pijp aan Maarten ging geven: tweede gratis en afbreekbaar; een coach denkt in oplossingen.


Knap bedacht, een aaneenrijging van therapeuten, er is voor elke oplossing een probleem! Weer een glimlach hier. Hp gaat voor de muziek uit… Hij vindt het waarschijnlijk goed te weten dat hij er niet alleen voor staat.
Er zijn zeker (coaches) therapeuten die goed werk verrichten, maar ik kan niet aan het woordgebruik van coach (anders dan in sportwereld) wennen. Therapeut kan coach zijn, maar vlgs mij zeker niet andersom.
Zal de toename in coaches (op gebied van o.a. styling, opruimen) ontstaan zijn doordat mensen een maakbaar leven willen?
Zoals de HP een hekel heeft aan coaches is er voor mij een equivalent van Bio produkten in de supermarkt, bio koffie, bio aardappels (ja, echt), bio kiwi’s, bio hier, bio daar, ik loop er met een grote boog omheen.
Luc. Ik denk dat jij een coach moet nemen om hiervan af te komen.
Alice. Jeuk krijg je van al die coaches, waar mensen nog in trappen ook.
Leuk verhaaltje.
Er heerst een tekort aan werknemers in de praktische beroepen. In de zorg is het helemaal erg. Ik snap dat zij het in coronatijd zwaar hadden. Wat zijn al die toppers gaan doen? Ze zijn voor zichzelf begonnen. Overal bestaan tegenwoordig coaches voor. En het erge is: het verkopen van onzin verdient goed!
Lousjekoesje. Ze bereiken vooral de wat zwakkere mensen.