Mijn gepensioneerde buurman gaat binnenkort verhuizen. We wonen samen, als laatsten der Mohikanen in een rijtje sloopwoningen. Ik anti kraak, hij omdat hij moet wachten tot zijn nieuwe huis van asbest is ontdaan. Buurman is een alleenstaande, kleine oude arbeider uit de vroegere kaasfabriek. Eenvoudig. Wat ‘probleemkes had mei de vrouwtsjes en gokken’, zoals hij zelf dan zegt. Schuldsanering, eenzaamheid en misschien wel eens een slokje te veel. hij verzorgt de tuinen van alle vier de woningen in dit rijtje en stond een maand geleden toevallig voor het raam toen ik het gordijn opzij deed.
Nu is het nacht en ik hoor hem door zijn eigen huis bewegen. Buurman scharrelt. Misschien pakt hij een verhuisdoos in, met zijn oude spulletjes.

Recente reacties