Het was nu al de vierde keer vanavond, dat het witte busje voorbij reed. Wat moest die daar? Met al die explosies de laatste tijd, wat als het in zijn straat …
Want die nieuwe benedenburen, waar kwamen die eigenlijk niet vandaan. Oh, stel je voor …
Nee, toch? Hij stopt. Voor de deur. Er stapt een kerel uit. Loopt naar ons portiek. Oh, god. De deurbel. Wat moet ik doen? 112?
‘Hallo?’
‘Goedenavond. Bent u mijnheer Janssen, van nr. 42? Kunt u alstublieft naar beneden komen?’
‘Eh, is dat echt nodig?’
‘Mijnheer Janssen, heel graag …’
Met knikkende knieen loop ik de trap af en doe de voordeur open.
‘Mijnheer Janssen, eindelijk gevonden. Alstublieft uw postcodeloterij-maandprijs. Wel snel in de vriezer doen.’
« Ode aan de tijd
Zure haring »
« Ode aan de tijd Zure haring »
Communicatie, Maatschappij
Het zal toch niet?
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van H2OWritez of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
6 reacties
Reageren
« Ode aan de tijd Zure haring »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
nummer 42 – het antwoord op het universum, het leven en alles (cfr douglas adams)
Wat een goede! De gedachten gaan een bal in een flipperkast, goed weergegeven. De slotzin is een blije uitsmijter.
Wat naar om zo angstig te zijn. Zorgen om niks, dus. Ik denk gekijk: daar komt weer een pakketbezorger. Goed beschreven.
Da’s balen, verwacht je Winston in je nette buurt, komt er zo’n zzp’er aan de deur. Leuk stuk om te lezen.
Ook leuk om te lezen en je te verbazen, de “geschiedenis” van de postcode-loterij en dan vooral de bedenkers en de prijsontwikkeling ervan.
@H2OWritez: leuk stukje, maar eh…wat voor soort prijs moet er in de vriezer?
@Herve – Tja, inderdaad ken uw klassiekers. Mijn innerlijke nerd kwam even los.
@Lisette – Ik meen me te herinneren dat er ook ijs als prijs wordt weggegeven. Vast niet in natura, maar met tegoedbonnen. Dit vond ik wat passender.