Hij was de oudste broer van mijn vader. Hij liep met een kaarsrechte rug, waardoor hij trotser leek dan hij was. Het woord zachtmoedig was op zijn lijf geschreven. Als kind hoorde ik de spannende verhalen over zijn tijd bij de huzaren. In de oorlog was hij moedig, maar het vechten viel hem zwaar.
Later werkte hij bij de Kinderpolitie, daar was hij meer op zijn plek. Hij hoorde heftige verhalen aan. Volgens mij was hij de meest geschikte agent om als slachtoffer je verhaal bij te doen.
Kijk, zo’n oom dus. En als die je vertelde dat er tuinkabouters in het bos bij ons vakantiehuisje woonden, dan nam je dat meteen voor waar aan. Mijn oom was hun vriend.
« Het gaatje in de schutting
Genoteerd »
« Het gaatje in de schutting Genoteerd »
Column, Familie
Ome Janus
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« Het gaatje in de schutting Genoteerd »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Lisette, bedoel je nu het regiment in de meidagen van 1940?
Bij voorbaat mijn excuses, als ik je stukje niet heb begrepen.
Wat een mooie herinnering! Ja ik zou hem ook zonder twijfel geloven.
Ha Lisette, ik heb het nogmaals gelezen en ik vind het een heel lief stukje.
De eerste keer bleef ik hangen bij de huzaren.
@Levja:de huzaren waren eerder, geloof ik. Er hing een prachtige zwartwit foto van hem aan de muur
@Alice: ja, een eerbetoon aan een lieve oom
Mooi eerbetoon.