Met het zweet in zijn snotgeultje bezoekt de directeur van de gemeentelijke zwembaden de afdelingsmanager, die aan hem verantwoording schuldig is omdat de directeur dat de wethouder weer is. Wat is het probleem? Water. Dat wordt schaars met deze hitte.
‘Ik weet wel,’ zegt de directeur, ‘de enige mogelijkheid om water te besparen is sluiting. Maar dan zullen hedendaagse publiekelijke bedreigingen volgen, wellicht bij onze voordeuren, juist als we de tuin staan te sproeien. Denk even mee, we moeten het aannemelijk maken voor de wethouder.’
‘We kunnen het kinderbad verdunnen,’ zegt de afdelingsmanager.
‘Je bedoelt met chloor…?’
‘Nee, met water natuurlijk.’
‘Man, denk even na! Aan jou heb ik ook niets. Sluit voorlopig de oneven banen van het diepe maar.’


Wat een mooie creatieve oplossing van die directeur en hoe tekenend voor de werkvloer, totaal nutteloos. Ik heb vaker deze oplossingen gezien. Grt.
Luc, zolang je de humor van dit stukje maar inziet.
Dat we maar spaarzaam met water omgaan. Ik doe het al vanaf het vroege voorjaar.
Levja, dit stukje gaat niet over waterbesparing, zie de laatste zin: heeft weinig zin; schiet lekker op.
Han, ik snap het heus wel.
Levja, het kon zijn dat je het niet zag.