Het snotgeultje is nog maar net opgedroogd of de hormonen gieren door de middelpuntvliedende kracht de bocht uit.
Na veel pitstops, waarbij versleten liefdesbanden worden verwisseld voor nieuwe, weet je het zeker: ‘You’re the one that I want’. Woorden als ‘cool’, ‘chill’ en ‘vet’ worden nog niet gesproken. Hoewel… een jaartje nadat de ‘zaterdagavondkoorts’ is gezakt, is John Travolta (Danny) te zien in een nieuwe film: Grease. Een vet kassucces.
Sandy (Olivia Newton-John) is ‘Hopelessly devoted’ aan Danny. De mannelijke bioscoopgangers weer aan haar. Het verhaal? Slapjes, maar de school is leuker dan de christelijke waar ik al jaren geparkeerd had gestaan: geen Sandy te zien.
De lp is er nog, Olivia niet meer. Het leven is niet altijd ‘vurrukkulluk’.
Leuk geschreven, Han. Van mijn generatiegenoten ben ik een van de weinigen die beide genoemde films nooit heeft gezien. Van films waarin wordt gezongen moet ik huiveren en ook mijn sterke afkeer van de geknepen stemmetjes van de Bee Gees hebben dar heel veel mee te maken. Te jong heengegaan, Olivia, dat zeker.
Ewald, van begin af aan ben ik een groot liefhebber van de Bee Gees. Met name hun begin, die hoge stemmen vind ik ook minder. Hoewel ik ook geen liefhebber ben van films waarin gezongen wordt en al helemaal niet van musicals, vind ik bedoelde films een leuke weerklank van de tijd van toen.
Han, eind jaren zestig, begin jaren zeventig, hebben de gebroeders Gibb zeker enkele goede songs gemaakt. Daarna, hun discoperiode, vond ik ze ronduit griezelig.
Ewald, ‘enkele’? De een na de andere! Griezelig vind ik alleen dat er nog maar een leeft.
Han, ik zeg ‘enkele’ omdat ik misschien net te jong ben om ze allemaal bewust te hebben meegemaakt en me te herinneren. Jij en ik schelen vijf jaar.
En dat er nog maar één leeft… Tja, that’s life. Niemand heeft het eeuwige leven.
Ewald, vijf jaar ouder of jonger, je vindt ze goed of niet. Dat kan. Maurice is door een fout tijdens een operatie overleden. Robin volgde daarna. Het is juist het leven dat je voorbij ziet gaan. Laatst een documentaire gezien. Barry lijdt aan vreselijke pijnen. Ja, ’that’s life’, zo kun je dat noemen.
Ik vind het toch vermakelijke films. Ook Bohemian Rapsody en Rocket Man vind ik toch erg leuk om te zien omdat je al die nummers kent.
Terug naar het stuk, ja, heel jammer dat ze te vroeg is overleden en het stuk op zich leest prima weg. Grt.
Luc, dank je wel. Luchtige films en inderdaad, je kent de nummers.
Dit was zo typerend voor de tijdgeest.
Gelukkig zien meer mensen dat Olivia zo veel meer was dan Sandy in Grease. Niet te vergeten dat ze zo inspirerend was; niet alleen de natte droom van veel jongens/mannen, maar ook voor veel artiesten. Rod Stewart bijvoorbeeld.
Olivia kon zo harmonisch zingen. Ze heeft zo veel gedaan voor borstkankerpatiënten. Een dappere, lieve, vooral vrolijke dame.
Levja, daarom heb ik dit stukje ook geschreven. Ze had trouwens een relatie met Andy, de jongste Gibb. Heel jong gestorven door de drugs
Olivia is altijd goed bevriend geweest met de Gibb broers. Inderdaad heeft ze ook met Andy een duet gezongen. De relatie van Andy met Victoria Prinical was veel roeriger. Olivia zong ook regelmatig met Barry Gibb en natuurlijk met Cliff Richard.