We kwamen terecht in een dorp waar ruim honderd jaar geleden veel schilders neerstreken. Ze vielen voor het prachtige licht en de prijzen van de hotelletjes waren laag. De schilders richtten een school op. De doeken die zij maakten, hangen nu in een museum. Daar wilden we heen.
We dwaalden langs de schilderijen. Indrukwekkend, maar ook heel veel. Het blijft echt kunst om verf zo te kunnen gebruiken. Het winkeltje bij het museum verkocht van alles. De schilderijen werden vervormd tot boekenleggers, placemats en mokken. Kunst als gebruiksartikel.
Vol van al dat moois keerden we terug naar ons vakantiehuisje. In de tuin zagen we de allermooiste tentoonstelling: prachtige wolkenpartijen en een overweldigende zonsondergang. Die zijn met geen penseel te beschrijven.
« MAND!
Museum van de oudheid »
« MAND! Museum van de oudheid »
Column, Cultuur
Mooi
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
7 reacties
Reageren
« MAND! Museum van de oudheid »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Mooi lisette, al is de schilder nog zo getalenteerd, er gaat niets boven het echt plaatje.
Ik moet meteen denken aan Bergen (NH), hét kunstenaarsdorp bij uitstek. Er zijn er natuurlijk meer…
Vervormd heeft iets negatiefs, ik zou eerder spreken over omgevormd.
Heerlijk, Lisette, je neemt me mee terug naar Arles. Of misschien was je wel in Pont-Aven. Daar wil ik nog altijd een keertje naartoe.
Dichter bij huis kan ook, naar Bergen (NH) zoals Ewald al aangeeft. Ik kwam er vroeger vaak, omdat vrienden er woonden.
En ja, niets is zo wonderschoon als in de zomeravonden de natuur te aanschouwen.
@Inge:ja, dat was precies ook mijn gevoel.
@Ewald: het was een stukje verder, maar het gevoel kan hetzelfde zijn. En het ‘vervormen’ drukt de gemengde gevoelens die ik erbij had.
@Levja: Pont-Aven inderdaad, en de hele kust daar levert zoveel prachtige plaatjes op.
Ja, het lijkt me daar prachtig, Lisette. Pont-Aven en de hele kuststreek in Bretagne. Zijn jullie ook in Het Bois d’Amour geweest? De naam alleen al 😉
Wat een heerlijk sfeertje zet je neer, Lisette. Een eindeloze vakantiedag met het beste voor het laatst bewaard.
@Levja: sorry voor de nabrander, was even niet online. Nee, dat bos hebben we niet ontdekt, er valt nog genoeg te zien daar. Dat de naam van de regio Finistère ‘Einde van de wereld’ betekent, ontdekte is pas thuis.
@Alice: inderdaad, ik probeer nu hardnekkig de wolkenpartijen hier ook te blijven zien…