Vroeger jatte hij links en rechts wat hij nodig had of simpelweg wou hebben. Echt, jarenlang nergens voor betalen, hij had het verheven tot een kunst. Proletarisch winkelen maakte zijn leven rijk en ook vaak spannend.
De laatste paar jaar echter heeft hij toenemend last van rare bijgeluiden na een ontvreemding. Maakt niet uit groot of klein, een riskante overval of saai zakkenrollen, hij heeft er naderhand last van. Het duurt soms wel een halve dag, en dat belet hem om vrolijk verder diefstallen te plegen.
Hij hoort soms de stem van zijn moeder, die hem vraagt of hij een lieve jongen voor haar wil zijn.
Dat is hij nooit geweest.
Hoort hij zijn geweten knagen nu hij ouder wordt?

Leuk verhaaltje, Berdien.
@Berdien: nooit te oud om het geknaag van je geweten te horen.