‘Eén hele goede morgen! Wie heb ik aan de lijn?’
‘Helen.’
‘Waar kom je vandaan, Ellen?’
‘Helen. Venlo.’
‘Wat doe je?’
‘Met jou bellen.’
‘Ik bedoel, werk je of studeer je?’
‘Ik ben audicien.’
‘Wat?’
‘Audicien.’
‘Welke muziek moet weg?’
‘The Who.’
‘Wie?’
‘The Who: “Pinball Wizard”.’
‘Te hard?’
‘”Deaf, dumb and blind kid”, kan echt niet. Het is “een kind met een beperkt gehoor en gezichtsvermogen”. En die kinderen zijn beslist niet dom.’
‘Het is maar een liedje, Ellen.’
‘Helen.’
‘Wat?’
‘Helen. En Mick Jagger kan ook niet meer!’
‘Waarom niet?’
‘”She’s Under My Thumb”, zo vrouwonvriendelijk.’
‘Nou, als je na al die jaren je vrouw nog niet onder de duim hebt – geintje hoor!
Ben je er nog… Ellen…?’
« Trompettist met een olifantengeheugen
Wat hoor ik toch »
« Trompettist met een olifantengeheugen Wat hoor ik toch »
Communicatie, Cultuur, Fictie, Maatschappij, Mensen
De Who en Mick Jagger
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Trompettist met een olifantengeheugen Wat hoor ik toch »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Geestig Han. Hoog tijd dat we de Top 2000 reduceren tot een politiek correcte Top 20.
Ewald. Nou, 2000 nummers van K3…