Achtenzestig ogen kijken hem vragend aan. In de warmte van de theaterlampen vreet de stilte aan zijn zelfvertrouwen. Zijn hart slaat een onheilspellend ritme en hij heeft moeite zijn ademhaling onder controle te krijgen.
Reikhalzend kijkt hij voorbij de stoelen en speurt de met schilderijen behangen wand af op zoek naar de woorden. Zijn tenen krommen zich ongezien in zijn gelukssokken. De magie is weggewassen.
Geroezemoes aan de tafeltjes: ‘Eén, twee, drie, vier…’
‘Kómt er nog wat van?!’
De lachers zijn vandaag op de verkeerde handen.
Gisteren was morgen een dag om nooit te vergeten: zijn debuut tussen de sterren van de Comedytrain.
Zij had vanmorgen haar sleutels achtergelaten. Met haar spullen had zij zijn hart én zijn improvisatievermogen meegenomen.
@Alice: wat een mooie en sfeerschets!
Ik zie dat je zelf al de verbetering in de sokken in plaats van om de sokken hebt gezien en gewijzigd. Rest nog de geluksokken of gelukssokken?
Helaas een uit het leven gegrepen stuk…Grt
Dank voor je warme reactie Lisette.
Luc, de rode kringeltjes onder de sokken maakten dat ik een ‘s’ had weggehaald (waar is dat improvisatievermogen?). Ik heb het weer aangepast. Dank voor je reactie en tip.
Alice. Wat je noemt een benauwde en ongemakkelijke situatie. De sfeer is voelbaar.
Ik vind het een heel goed neergezette scene, je zit zo in de beleving van de HP
Alice. Alle begin kan moeilijk zijn. Geen reden om op te geven…
Een heel bijzonder en verrassend stukje, Alice.
Ik haperde even bij deze zin: ‘De lachers zijn vandaag op de verkeerde handen.’
Ik vind het wel een mooie draai aan het spreekwoord. Bijna zou ik zeggen op de verkeerde hand.
Idem dito met deze zin:’Gisteren was morgen een dag om nooit te vergeten.’
Enerzijds een vondst, anderzijds kan dit in mijn ogen niet. Volgens mij weet niemand of je de dag van morgen nooit zal vergeten. Dat kan pas als je de belevenissen hebt meegemaakt. Ik denk dus eerder: gisteren was de dag van morgen zo zinrijk.
Allen dank voor jullie reacties. Goed te merken dat mijn bedoeling met de tekst in meer of mindere mate ook zo op jullie overkomt.
@Levja, dank voor je onderbouwde opmerkingen. Heel fijn te lezen! Ik heb, nadat ik jouw opmerkingen heb gelezen, mijn tekst opnieuw bekeken en ik snap wat je bedoelt. Nu zou ik die zin idd anders hebben geschreven. Ik denk als volgt:
Gisteren zou morgen een dag gaan worden om nooit te vergeten.
Dit om de hunkering naar misschien wel een van de mooiste dagen van zijn leven weer te geven.
(En ‘hand’ ipv ‘handen’ geeft een krachtiger beeld.) Dank!
Ha Alice, ja, nu voel ik de hunkering. Met zou …
Alsnog een hartje van mij.