De Staatsloterij speelt in op het sentiment en laat een oudere man met een depressieve houten koekoek zien die niet meer uit de klok komt.
De Postcode Loterij speelt in op het ons-kent-onsgevoel door een kerstkaart met foto’s van BN’ers sturen naar mijn huisadres, eveneens lotnummer. Dus mijn lot heb ik al, zonder daarom te hebben gevraagd. Snel een code activeren en betalen, anders is je lot waardeloos en heb je het niet in eigen hand mochten die verdomde buren wel winnen terwijl jij machteloos en jaloers moet toekijken hoe ze een gerepeteerd feest met zo’n BN’er vieren. ‘En waarom speelt u mee, mevrouw?’ ‘Voor het goede doel.’
Ik kan natuurlijk verhuizen, maar daar wacht me weer een nieuw lot.


Of je kunt er voor kiezen om dan ook op je oude adres te blijven meespelen, nog meer kans op de gouden envelop! Toen ik jaren geleden onze deelname aan de postcodeloterij had opgezegd, werd ik gebeld: of ik het wel zeker wist. Want wat als uw buren nu wel prijs hebben en u deelt niet mee? Ik zei dat ik hoopte een gebakje van mn buren te krijgen. Helaas is dat er nog niet van gekomen. (Opvallende hoeveelheid reclame van al die goededoelenloterijen trouwens 🤔)
Alice. Net wat ik zeg, ze spelen in op het sentiment en blijven je maar reclame sturen.