Veel mensen zullen het wel herkennen van de afgelopen twee jaar. De corona lockdowns als meest onderscheidende periodes.
Gecancelde bezigheden, ontbrekende prikkels en daar kwam: verveling.
‘Ik verveel me!’
Koud een ochtendje in de vervroegde kerstvakantie en de eerste klaagtweets over zich vervelend jong grut verschenen.
Niets mis mee toch, om je eens grondig te vervelen. Zijn we het verleerd?
Door algoritmen tot bingen en eindeloos doorklikken geoptimaliseerde wezens?
Krijgt Aldous Huxley dan toch gelijk?
Het moet toch mogelijk zijn om de mens weer tot zelfstandig denkende verveelplegers te transformeren?
Het recht om je te vervelen, in het takenpakket van kandidaat-minister van Rechtsbescherming Weerwind!
Bevorder verveelplegerij in onze Digitale Staat, kandidaat-staatsecretaris Van Huffelen!
Ik wens u allen een vervelend 2022.
Het is lang geleden dat ik me grondig verveeld heb, ik weet niet of ik het verleerd ben of dat ik meer te doen heb…Grt.
Ik herken het wel Luc, heb zelf te veel hobby’s en liefhebberijen, dus eerder te weinig tijd om te vervelen (en keuzestress over welke hobby nu tijd krijgt).
Maar de tijd nemen om het brein tot rust te brengen, wat bij vervelen gebeurt, is mogelijk wel iets wat we meer moeten doen.
Bij het jezelf vervelen word je vooral met jezelf geconfronteerd. En dat vinden velen ongemakkelijk, denk ik. Bovendien mag (of ‘moet’) je op dat moment zelf iets bedenken te gaan doen, en ook dat zijn velen door de snelheid van de samenleving verleerd. Er is niks mis met het op z’n tijd niksen !
Mooie titel.
@H2OWritez: vervelen als afwisseling van drukte is hoe dan ook een moeilijke overgang, Corona-saaiheid heeft daar volgens mij niet zoveel mee te maken.