Wanneer ik vandaag de dag om me heen kijk, heb ik gemengde gevoelens bij het zien van al dat huwelijksgeluk. Zo zie ik personen die voor velen een voorbeeld zouden kunnen zijn, in ieder opzicht. Keurig in harmonie, geen kwaad woord over de ander. Helaas is dat meer uitzondering dan de regel.
Bij de meeste koppels vraag ik me af: hoe dan? Zo ook die enorme groep vrouwen die als zuurpruim door het leven gaan, waarvan ik denk, al was je de laatste vrouw op de wereld, dan nog liep ik je voorbij. Respect voor de mannen die er elke dag weer tegenaan moeten kijken. Ik moet er niet aan denken om dag in dag uit zo te moeten leven.
Luc. Twee keer om me heen in dezelfde zin…
meer de uitzondering dan de regel. – meer uitzondering dan regel.
vraag ik me af; hoe dan? – vraag ik me af: hoe dan?
al was het de laatste zuurpruim op de wereld, dan nog liep ik ze voorbij. – Je hebt het over een groep, vervolgens schrijf je ‘de laatste zuurpruim’ en dan weer over ‘ze’. Overigens, als het niet de laatste zuurpruimen waren, liep je ze dan niet voorbij?
Han, dank voor je suggesties. Ik heb er zelf overheen gelezen, zoals vaker. Iets aangepast.
Antwoord op je vraag, ja.
Grt
Luc, geen dank. Ja, leest gauw over iets heen.
groep vrouwen die als zuurpruim door het leven gaat. De kern van het onderwerp is groep, daar hoort enkelvoud bij.
@Luc: ik denk niet dat die vrouwen zo geboren zijn, dus ergens is er iets gebeurd dat hen zuur gemaakt heeft. De vraag is of dat vóór of door de relatie is gekomen…