Mijn vader woonde vroeger in een dorp, buiten de stad. Hij was daar erg gelukkig en vertelde er vaak over.
Ik fantaseerde daar dan een echte boerderij bij, met pluimvee, koeien en varkens, heel idyllisch.
Pas veel later zag ik het huis in het echt. Het was inmiddels opgeslokt door de Grote Stad, en zag er heel gewoontjes uit.
Weg droombeeld, maar ik koester nog steeds mijn boerderij-plaatjes.
Later woonde mijn opa in bij zijn dochter en haar man.
Er scharrelden alleen een paar kippetjes op het plaatsje achter het huis.
De magie zat hier in de moestuin. Mijn opa trok dan zomaar ergens een zanderige wortel uit de grond.
Een wonder, en voer voor verdere bedenksels van een stadskind.
Jouw droom was gewoon mijn werkelijkheid Lisette. Tomaten,sla,peultjes,Wortels,appels,peren,enz. Alles zelf (mee)gekweekt, geoogst, verwerkt, gewekt, en wat al niet meer. Ik droomde van de grote stad waar ik hooguit een keer per jaar kwam, nu is het trouwens niet veel vaker. Grt
@Luc: super om zo te weten wat je eet, al hoor ik de verhalen van mensen die eindeloos vaak sperziebonen moesten eten in bepaalde tijden van het jaar.
Leuk geschreven en een mooi droombeeld. Hier ook een mini moestuin en we genieten ervan, ook smullen vooral de aardbeien als ze er weer zijn