Dit stukje bevat in onvoldoende mate het schrijfthema van deze week. Mijn lymfeklieren en die van iedereen om me heen doen plichtmatig hun werk. Niets nieuws onder de zon dus. Een opiniestukje is het ook niet; we zien dagelijks wat het op lukraak meningen uiten gebaseerde onderwijs voor wanhopige generaties heeft opgeleverd. De actualiteit komt volstrekt niet aan de orde. Ik raak zelfs geen gevoelige snaar bij de lezer. Voor een Wandelende Jood als ik is zulks volstrekt absurdistisch. Tot overmaat van ramp is dit alles ook geen feest der herkenning.
Mijn oprechte excuses aan de lezers voor al deze tekortkomingen. Als ik zelf zo’n stukje zou lezen, zou mijn enig mogelijke reactie luiden: ‘Het voldoet niet aan mijn verwachtingen.’

Ik lees zonder verwachtingen en zo neutraal mogelijk. Al is de titel wel een eerste indicatie wat mogelijk gaat volgen…Grt
Luc. Het lijkt erop dat de titel, je neutraliteit ten spijt, een zekere verwachting bij je oproept, maar hopelijk voldoet het als geheel niet aan je verwachtingen.
Nee inderdaad, het is origineel. Haha.
Bij mij ook in het geheel niet… 🙂
Lousjekoesje & Carla. Tot mijn tevredenheid voldoet het niet aan jullie verwachtingen.
Missie geslaagd! Dit stukje is voor mij een oefening in paradoxen, in een poging verlichting te bereiken. Tevens is het een paradoxale wisselwerking met de lezer, die bij voorkeur niet aan de verwachtingen voldoet.