De dag waarop mijn moeder weduwe werd, werden mijn zus, mijn broers en ik, plots kinderen zonder vader. Deze maand stevenen we af op een “jubileum”. Het gemis van een vaderfiguur in mijn leven heeft zeker zijn sporen achtergelaten. Zo was ik wel eens jaloers op vriendjes en vriendinnetjes die wel een papa hadden. Ondanks dat heeft het ontbreken niet geleid tot een moedercomplex. De tijd tikt gewoon door en moet ons doen beseffen dat wij degene zijn die hier slechts tijdelijk vertoeven.
Mijn oudste dochter heeft onderwijl al langer een papa in haar leven dan dat ik ooit gehad heb. Zelf ben ik bijna net zo oud als mijn vader werd, hopelijk is het lot mij wat gunstiger gezind.

Beste Luc, naar mijn beleving gebruik je het woord moedercomplex (ook wel Oedipuscomplex) totaal verkeerd. De term komt voort uit de psychoanalyse. Zie voor de uitleg onder de link.
Groet, Ewald
https://nl.wikipedia.org/wiki/Oedipuscomplex
Beste Ewald, dank voor je reactie, die ik zeker begrijp.
Desalniettemin vind ik het wel passen door het gemis van het een niet te laten verworden tot een complex zoals bedoelt in het Oedipuscomplex. Verkeerd gebruikt of niet, ik vind het prima passen in de context van het stuk, en hopelijk denken meerdere lezers er net zo over. Grt
In je laatste zin van deze 120w herken ik mijn moeder en haar broers en zussen. Zij stonden ook heel bewust stil bij (in hun geval) hun 52e verjaardag, omdat hun vader die niet heeft mogen vieren.
Lang zal je leven, Luc.
Wat een leuke reactie! Dank je Alice! Grt.
Luc. Uit de tekst blijkt overduidelijk hoe je als het ware ‘moedercomplex’ spiegelt. Dat het in oorsprong iets anders betekent, ja, dat weten we allemaal wel. Sterkte!
Zelf nader ik inmiddels dezelfde leeftijd als mijn vader ooit mocht worden – Zelf nader ik inmiddels dezelfde leeftijd die mijn vader bereikte, of Zelf ben ik bijna net zo oud als mijn vader werd (Mijn voorkeur.)
Dank voor je reactie Han, dat is precies zoals de bedoeling is geweest.
Tevens dank voor de suggesties, overgenomen. Grt