‘Even Tot Hier’, het satirisch actualiteitenprogramma van het duo Van der Laan & Woe, is niet eens genomineerd. Ze schrijven briljante teksten, maar daar staat niet in dat je op ze moet stemmen. De docusoap ‘Een huis vol’, over gezinnen met absurd veel kinderen trekt tranen en wel veel stemmen.
Een vader uit Ruinerwold heeft een woestenij gemaakt van het leven van zijn kinderen. Dit is zo traumatisch dat er door Jessica Villerius een documentaire over wordt gemaakt. De gewonnen Gouden Televizier-Ring wordt met glitter en glamour in ontvangst genomen. De kinderen zijn ook blij. Maar waarmee dan? Als mijn vader mijn leven had verziekt zou ik er misschien over schrijven, maar tot hier en niet verder. Voor geen enkele prijs.
Ik heb het één keer van heel dichtbij mogen aanschouwen. Leuk circus. Ik heb echter geen idee hoe het werkt of en wanneer je genomineerd wordt. Maar daar zullen beslist wel richtlijnen voor zijn, toch?
Ow ja, ik heb het niet gezien natuurlijk. Grt.
Luc. Men voert tegenwoordig ‘campagne’ om stemmen te winnen.
Van mij mag het stemmen op allerlei gebied niet verder gaan. In mijn ogen geeft het veelal een heel vreemd vertekend beeld. Ik kijk heel selectief tv-programma’s. De documentaire van Jessica Villerius over de kinderen van Ruinerwold heb ik op Uitzending Gemist bekeken. Ik was wel verbaasd dat deze serie werd genomineerd voor de Gouden Televizier-Ring. Nog won ook.
Dat je juist in dit stukje je weer hebt vastgehouden aan het themawoord, verbaast me niet, het verdriet mij wel. Wat die vader deed met zijn kinderen was wel een woeste streek, geestelijk gezien en misschien heb je het figuurlijk beoeld. Voor mij dekt het niet de lading.
beoeld = bedoeld.
Levja. Uiteraard figuurlijk.
Dat vermoedde ik wel, Han. Juist van jou had ik dit toch beter verwoord verwacht.
Levja. Hier gaat het mij met name om: Als mijn vader mijn leven had verziekt zou ik er misschien over schrijven, maar tot hier en niet verder. Voor geen enkele prijs. Het hele programma dat niet deugt, volgens mij dan.
Wat ik heb begrepen is dat alleen de oudere kinderen naar school mochten, mits zij het niet over de jongeren hadden, die thuis onderwijs kregen van een gestoorde vader en niet eens een BSN nummer hadden. Zo triest dat niet alleen de vader over het lot van die kinderen besliste, maar ook de media en column schrijvers. Over woestenij gesproken!
Levja. Ik heb die documentaire niet gezien, maar daar gaat het mij niet om. Waar het mij wel om gaat heb ik uitgelegd.
Even tot hier nog daargelaten. Over bagger en goedkoop gesproken. Terechte winnaar. In de ban van de ring. Hoe benepen vaders kun je het hebben. Beiden gezien. Sterk hoe ze eruit zijn gekomen. In al hun kwetsbaarheid.