De oorlog heeft het land in een woestenij veranderd. Wie denkt dat geallieerden na de oorlog meteen naar huis konden heeft het mis. Het ontbrak domweg aan logistieke mogelijkheden. Duizenden soldaten verbleven ook na de oorlog nog in ons land. Psychische hulp of erkenning van PTSS was er totaal niet.
Het aantal zelfdodingen was schrikbarend hoog direct na de oorlog mede door totale uitzichtloosheid. Niet in de laatste plaats door ontvangst van de zogenaamde “Dear John letter”, een brief van het thuisfront met de aankondiging dat er een andere liefde in het leven was gekomen of dat de relatie beëindigd werd. Het was de spreekwoordelijke druppel voor vele bevrijders van ons land. Helaas, is dit stuk vaderlandse geschiedenis totaal onderbelicht.
Mooi
Dank je wel, Jaap (Mien?)
@Luc: mooi, dat verhaal van de “Dear John letters” had ik wel eens eerder gehoord. Omgekeerd zijn er ook soldaten in het door hen bevrijde land achtergebleven, zoals mijn Poolse oom Zygmund, die na de oorlog de collega van mijn vader werd, en trouwde met mijn tante Luus.
Er is in elk geval (te) weinig aandacht voor dit fenomeen, terwijl het wel een deel van de geschiedenis uitmaakt. Door verhalen van familieleden (jij dus) gaat het niet verloren. Dank voor je reactie. Grt.