‘Als op Capri de rozentuinen bloeien’, zong Eddy Christiani. Een goede zanger en gitarist uit onze tijd. We werden verliefd. Waar Capri lag? Geen idee. In die tijd had je een week vakantie en ging je hooguit naar Zandvoort aan Zee, als je het kon betalen. Pas jaren later ging ik met je oma in de Ford Capri naar Texel. Koffers met vooral warme kleren, want het is er vaak koud, ook in de zomer. Maar we waren tevreden. Capri is er nooit van gekomen.
Weet je dat het woord ‘capricieus’ bestaat? Betekent zoiets als humeurig, maar dat werden wij niet. ‘Ibizacieus’ is toepasselijker, voor jullie die al een burn-out krijgen als je een zomer daar geen vakantie kunt vieren.


Voor een Ford Capri draai je vandaag de dag je hoofd om. Een icoon Han! Leuk verhaal weer, al vind ik dat de manier waarop het themawoord is verwerkt niet supersterk. Grt.
Luc. Tja, kwestie van hoe je de woordgrap opvat. Overigens is het haast onmogelijk dit niet-gangbare woord, in welk stukje dan ook, vloeiend te verwerken.
Grandioos hoe je de gek steekt met het grillige weekwoord, Han.
Ik prijs me gelukig Ibiza te hebben leren kennen, voordat daar de gekte losbrak.
Levja. Ooit het hippie-eiland.