Binnen de alom geprezen hoeksteen van de samenleving is een stille revolutie gaande. De realiteit heeft het geliefde (regerings)model achterhaald. Er blijken steeds minder of zelfs geen bloedverwanten te bestaan binnen het gezin wat de naam samengesteld draagt.
Een nieuwe papa of mama en een nieuw (half)broertje of zusje. De keuze van ouders draagt zelden de goedkeuring van de kroost in kwestie. Je hoeft niet gestudeerd te hebben om te begrijpen wat erna komen gaat. Kinderen die zich niet gehoord en begrepen voelen, wrijving tussen ouders en zie daar de basis van de ontevredenheid is gelegd. Nog meer voer voor de therapeuten, we zijn hard op weg om de opgelegde droom, wellicht tegen beter weten in, in stand te houden.
Recente reacties