‘Een beetje snel Jan, want achter ons zit een liveprogramma.’ Een domme uitspraak van Erik Dijkstra, presentator van Op1.
Jan Rot zingt een pronkjuweel van een pronkjuweel: zijn bewerking van ‘Rollercoaster’ van Danny Vera. Een lied over het leven, het moeilijke daarvan. Jan heeft zojuist verteld dat hij dat leven niet lang meer zal hebben. Hoe moeilijk is dat te vertellen en verder te leven als je ‘liveprogramma’ erop zit, je enkel nog maar herhaald kan worden als tekstschrijver van onder meer Boudewijn de Groot.
En dan die opmerking. Als het ironisch is bedoeld of volgens welk stijlfiguur dan ook, Dijkstra slaat een modderfiguur.
Als een liveprogramma later begint is dat geen probleem zolang het maar niet te vroeg eindigt.
« De heer Vreeswijk kijkt naar beachvolleybal
Moderne wapens »
« De heer Vreeswijk kijkt naar beachvolleybal Moderne wapens »
Maatschappij, Mensen
Liveprogramma – Jan Rot
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
16 reacties
Reageren
« De heer Vreeswijk kijkt naar beachvolleybal Moderne wapens »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Han, zie ik het weer niet of bedoel je lied met liet? Grt
Het programma heb ik niet gezien, dus ik kan niet inschatten hoe het is gezegd en op welke toon. Ook weet ik niet of het late nieuws later kan beginnen of gewoon start op het geplande tijdstip. Ik weet dat het bij sommige radiouitzendingen het geval is. De woordkeuze van Erik Dijkstra is wonderlijk, hoewel ik denk dat Jan Rot zich hier minder aan heeft gestoord dan ik nu op sociale media lees van veel kijkers. Ik ben benieuwd naar de mening van zowel Erik als Jan. Je stukje zit goed in elkaar, hoewel ik ook denk dat je met liet beslist lied bedoelt.
Luc. Een stomme tikfout. Uiteraard lied.
Levja. Een domme tikfout. Uiteraard lied. Ik heb het programma wel gezien en reageer niet op de media; het commentaar heb ik niet gelezen dus ik reageer op hoe het bij mij overkomt. Het zal best een gepland programma zijn, maar laat het lied dan wat eerder beginnen. Geen beste opmerking in ieder geval.
Uiteraard snap ik dat je het geschreven hebt op hoe het op jou is overgekomen, Han. Zoals ik ook reageer hoe alles hieromheen op mij overkomt.
Nogmaals ik vind het ook een vreemde woordkeuze en zeker gezien de terminale ziekte van Jan Rot. En net wat je zegt, Erik had er goed aan gedaan om het lied eerder te laten beginnen. Het is beslist niet kies.
Levja. Misschien was het allemaal anders bedoeld. Over wat je schrijft kun je wat langer nadenken dan over een ongelukkige uitspraak.
Heb het ook niet gezien maar wel veel over gelezen, kan mij niet inleven hoe het gezegd is en met welke emotie.
Maar hoe ik las, gewoon verkeerde woord keuzes
Lisa, het is in ieder geval niet tactisch.
Han: Volgens mijn opinie is juist dit de verschuiving die het web wereldwijd teweeg heeft gebracht. Het is nu mogelijk om direct je mening weer te geven. Ongenuanceerd veelal. Een momentopname. Logisch, echter alles heeft veel meer achtergronden.
Levja, ik heb hier vaak over geschreven, met name Twitter. Over dit stukje heb ik uiteraard nagedacht en vanuit mijn gevoel geschreven.
Dat was mij direct al duidelijk, Han. Gelukkig denken veel mensen en zeker ook schrijvers goed na voordat het wordt ‘losgelaten’ aan andere mensen en lezers. Dat was ook zo bij brieven schrijven. Het ging niet direct op de post. In het begin van mijn ‘werkzame’ leven ging een brief zelfs nog via de typekamer en werd het daar nog tweemaal gecontroleerd. Ik praat nu wel over de vorige eeuw 😉 Ik heb nog jonge en nieuwe collega’s opgeleid en zei bij het sturen van email altijd, laat iemand het eerst lezen voordat je op de knop verzend drukt.
Levja, dat waren nog eens tijden. Ik had de luxe dat een secretaresse mijn brieven in steno opnam. Als ik een taalfoutje zag – je weet hoe ik ben – liet ik het meestal gaan, anders moest ze het opnieuw tikken. Typen kon ik niet, en nu nog steeds niet goed: met twee vingers.
Han, het was in de tijd dat ik directiesecretaresse was, dus wellicht daarom ook via de typekamer. Ik ben later een heel andere kant opgegaan en ja, ik moest zelf typen. Verschil moet er nu eenmaal zijn. lol.
Han. Mensen die niet lang meer te leven hebben uitnodigen voor een praatprogramma, met als hoofddoel het opschroeven van de kijkcijfers, dat zorgt al voor een ranzige bijsmaak. Opportunisten zoals Sonja Barend en Paul de Leeuw deden dit in het verleden ook. De een z’n dood is op de (Nederlandse) televisie blijkbaar nog steeds de ander z’n brood…
Cesar. Dat ben ik zeker met je eens. Sonja Barend – beslist geen slechte interviewster, een van de betere – nodigde een ontsnapte crimineel uit.
Zo met je eens, Cesar. Vooral het vluchtige van de praatprogramma’s tegenwoordig. Snel, sneller, snelst. Volgens mij niet alleen via de (Nederlandse) televisie. Het vechten van de voorrechten en macht eerder van de media destijds. Ik vind dit best jammer.