Inspecteur Henk slaat hard op een ijzeren tafel met zijn hand. ‘Jij bent Sandra Gijk! Vierentwintig jaar en werkt voor Frederik Algman.’
‘U doet mij pijn en ik wil mijn mama!’
‘Je bent overleden en weer tot leven gekomen als de achtjarige Isabelle Loon. Omdat je de lengte en uiterlijk van haar hebt. Zij is dood door je.’
‘Ik wil mijn mama!’
‘Sandra Gijk!’
Het meisje pakt een foto en geeft deze aan Henk. ‘Uw dochtertje, haar grafmonument is gemaakt.’
Henk kijkt zijn collega aan. ‘Laat haar gaan.’
‘Mama!’ Roept het meisje.
‘Isabelle, mama is hier.’
‘We hebben haar gevonden bij de ijsjeskraam, ze was jullie kwijt.’
‘Henk kijkt nog een keer naar Sandra, een volwassen crimineel in een kinderlichaam.’

Loopje met nieuws richting toekomst. En ik, ik verslik me in een Magnum.
@Mien een klopje op je rug
Dat helpt. Thanx.