‘Het lijkt wel een grafmonument.’
‘Ach, de buitenkant… De makelaar is er al, er staat een scooter voor de deur.’
‘Hi, hoe is het?’
‘Goed.’
‘Een rondje huis doen?’
‘Graag.’
‘Open keuken. Alles weggewerkt met schuifladen.’
‘Dat aanrechtblad…?’
‘Kookeiland met een natuurstenen blad.’
‘Zwart…?’
‘Dit is de badkamer, met een rainshower.’
‘Zwarte vloer?’
‘Met afvoerroosters. Aangrenzend is de grote slaapkamer.’
‘Wel wat klein.’
‘Het bed kun je desgewenst in de muur schuiven. Diepe inbouwkasten met schuifladen…’
‘Laat maar dicht hoor, je weet maar nooit wat eruit komt.’
‘Haha, dit huis heeft geen verborgen gebreken. Brengt u snel een bod uit?’
‘Nee, het is net of ik mijn werk mee naar huis neem.’
‘Uw werk… wat doet u?’
‘Ik ben patholoog-anatoom.’
De scooter voor de deur, zeer typerend! Grt
Luc. Dat is het zeker. Maar het is een bijzaak in dit stukje.
Ik las per ongeluk halverwege al de laatste regel. Goed verhaaltje. Ik ben benieuwd naar het vervolg.
Geïnspireerd op de vele woonzoekprogramma’s op tv?
Lousjekoesje. Dank je wel. Deel 2 is er al, maar dan anders. Nee hoor, niet daarop geïnspireerd.