De voorpret, wat is dat toch leuk. Je hersens kraken van vergeetangst: Douwe Egberts, Calvé pindakaas! Je fronsende wenkbrauwen hangen bijna op de grond van verbazing over wat je vrouw allemaal mee wil nemen. Zwaar overgewicht, ook de bagage. Ik was bang dat de vakantie niet doorging. In Portugal mochten we niet landen, op Mallorca evenmin. Mooi hoor, die prachtige stranden vanuit de lucht.
Dus wij weer terug naar Schiphol. Doodmoe door die jetlag. Maar ik moet zeggen dat de reisorganisatie het prima heeft opgelost. We kregen een andere reis aangeboden, met als bijkomstigheid meer beweging voor mijn vrouw. Dus nu fietsen we elektrisch door de duinen. Wat is Nederland toch een prachtig land. Zo rustig met code rood.
Onvergetelijk!


Han, wat ben je weer heerlijk en humorrijk actueel.
Willem, dank je wel.
Han, een lijstje met wat je mee wilt nemen en dit telkens aanpassen en je vergeetangst is verdwenen! Fietsen, elektrisch of normaal, is altijd prima! Geniet ervan! Grt
Luc. Dan moet je niet vergeten het op het lijstje te zetten.
Lekker niet zwart-wit, maar het kleurt rood, zelfs donkerrood.
Mijn hersens kraken over deze zin: ‘Je hersens kraken van vergeetangst …’
Eerlijk gezegd ontgaat mij de vakantiedrift deze zomer. Maar geduld is niet de sterkste kant van de mens. Beter uitvliegen en dan weer opgehokt worden, dan rustig genieten van wat wel kan in de naaste omgeving.
Levja. Met meer geduld kom je verder.
Mijn mening ook, Han. Dat de hele wereld geholpen is als de wereldbevolking even het juiste geduld kan opbrengen. Ja, het duurt al even, maar zo nog langer.
Zoals ik geduld heb of je mij wilt uitleggen met je zin: Je hersens kraken van vergeetangst: Douwe Egberts, Calvé pindakaas! Op mij komt deze zin uit de lucht vallen.
Levja. Als mensen op vakantie gaan moeten ze vooral meenemen wat ze thuis gewend zijn zoals hun koffie en pindakaas. Stel je voor dat ze dat vergeten.
Ik blijf het onlogisch vinden, Han. In mijn ogen verander je onlogisch van perspectief.
Ik denk dus eerder:
Wat genieten we toch van de voorpret van vakantie. Laten we vooral niet de Douwe Egberts koffie en Calvé pindakaas vergeten in te pakken. Mijn gefronste wenkbrauwen hangen zowat op de grond als ik zie wat mijn vrouw wil meenemen.
Volgens mij haal je van verbazing of afkeuring je wenkbrauwen op. Ik denk dus ook dat het eerder gefronste wenkbrauwen is.
Levja. Ik verander niet van perspectief en schrijf beschouwend cynisch in de je/men-vorm waarbij er fronsend verbazing wordt uitgesproken. Je wenkbrauwen ophalen zou kunnen, maar dat is niet wat ik bedoel.
PS Vanaf ‘Ik was bang’ spits ik het toe op ‘mijzelf’, uiteraard. Dan is het persoonlijk.
Han, het is jouw stukje. Ik, als lezer, blijf het onlogisch vinden.
Misschen dan een enter voor ‘ik was bang’
Levja. Vergelijk: Er is een donkere lucht. Je doet je regenjas aan en je neemt je paraplu mee, en dan zul je altijd zien… Zo liep ik de hele dag met mijn regenjas over mijn arm en mijn paraplu in mijn hand.
Je geeft een mooi voorbeeld, Han. Toch is het niet een stijl die mij prikkelt.
Hoi Levja, effe vraagje buitenom. Is Frank op vakantie? Heb vorige week twee stukjes ingezonden, maar zie niets verschijnen op 120W. Leuk stukje voorvakantiepret by the way.
Ha Mien, ik heb geen idee. Ik ben hier maar af en toe.
Mien too! 😉
Levja. Ja, dan houdt het op. Bedankt voor je inbreng.
Toch waardeer ik verschillende stijlen, zowel bij muziek als schrijven. Dus blijf gewoon jouw verschillende stijlen schrijven, Han.
Levja. Naast dit stukje heb ik deze week ‘Knijpen’ geschreven, in de ik-vorm, en ‘Boerenkrulkattenhaar’, een dialoog. Zo probeer ik af te wisselen.
Zolang de schrijfstijlen maar schrijfvol zijn. Vol stijl. Niet op zijn Lewis’ dus!
Vergeet angst heb ik ook altijd met vakanties. Na een boekwerk aan spullen die mee moeten heb ik het overwonnen.
Fijn om te lezen en leuk geschreven
Lisa Oomen. Dank je wel!
Ha ha Han, dit wordt wellicht een onvergetelijk weekje. Na onze discussie ben je wel aan vakantie toe 😉 Gefeliciteerd en heb een goede week.
Han, gefeliciteerd. Grt.
Proficiat Han!
@Han: gefeliciteerd!
Levja. Dank je. Haha, je schrijft een stukje, je krijgt een reactie, je reageert, je krijgt weer een reactie en vervolgens win je, waarbij je je realiseert dat je hier steeds minder schrijvers ‘ontmoet’. Je vindt dat jammer.
Luc, Willem, lisette. Bedankt.
En zo ga je de stijl wel ineens leuk vinden, zodanig dat je denkt: ook maar eens proberen.
Levja. Je moet doen wat je leuk vindt! Ik kijk ernaar uit.
Gefeliciteerd @Han Maas
Lisa Oomen, dank je wel.