De laagstaande avondzon is nog niet van plan onder te gaan. Ik frons mijn wenkbrauwen, knijp met mijn ogen, want van ergens tegenaan lopen word je niet vrolijk. Een lange wenkbrauwhaar raakt mijn ooglid. Ik zie hem weer voor me: hij had wenkbrauwen waar je krulspelden in kon zetten. ‘Wees vriendelijk maar niet té, jongen.’ Ik neem het me die avond voor, na een nare ervaring eerder op de dag. Maar kun je wel in je eigen schaduw staan?
Ik kijk naar een kat in een boom. Als ik doorloop komt hij achter me aan, maar op een smal pad met een grote hond maakt hij rare sprongen. In het inmiddels donkere park knijp ik ‘m toch wel een beetje.
« Vrijheid blijheid?
Een onvergetelijke vakantie »
« Vrijheid blijheid? Een onvergetelijke vakantie »
Fictie, Maatschappij, Mensen
Knijpen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Vrijheid blijheid? Een onvergetelijke vakantie »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties