‘Hoelang kennen we elkaar nou?’
‘Vanaf toen je nog een big was.’
‘Al die jaren scheer je me en loop ik kaal rond. Groeit het aan dan scheer je het weer af. Kun je het haar van de boerin niet gebruiken?’
‘Nou je het zegt, ze spoelt het toch maar weg…’
‘Goedemiddag, heeft u ook scheerkwasten van varkenshaar?’
‘Meneer is een kenner. Omdat alles diervriendelijk moet zijn tegenwoordig – kale varkens, het kan echt niet meer – heb ik nu kwasten van ander haar. Kijkt u maar.’
‘Biologisch?’
‘Jazeker.’
‘Het krult wel. Wat voor haar is het?’
‘Boerenkrulkattenhaar. Zo van de boerderij, hier verderop.’
De man fronst zijn wenkbrauwen: ‘Kriebelt dat dan niet?’
‘Als het geschoren is niet, kan ik u verzekeren.’
Er gaat toch niets boven nat scheren Han, zelfs na het lezen van jouw proza 🙂
Willem Olierook. Dat is zeker zo. Maar dan wel met een scheerkwast van varkenshaar.
Ik scheer wel nat, maar beslist zonder scheerkwast. Gewoon op de hand, klaar. Grt
Luc. Een scheerkwast maakt de baardharen zachter en makkelijker te scheren. De scheerstaaf gaat langer mee dan een bus schuim of gel.
Ja, ik ken het gebruik. Een vriend van me doet het op dezelfde manier, maar wel met schuim of gel en dan de kwast. Ik scheer zodra ik uit de douche kom. Net wat je gewend bent denk ik. Scheerstaaf ken ik, maar ik gebruik m niet.