Het 120 Woorden Sprookje was erg op zijn privacy gesteld en wilde absoluut niet dat het verteld werd, zeker niet door die Schrijver die het ene blaadje na het andere vol kraste en vervolgens verfrommeld de gapende prullenbak in mikte. Het Sprookje waarvan hij overmoedig gedacht had dat hij het zo uit zijn mouw zou schudden bleef koppig zitten waar het zat en verliet zijn stekje pas toen de Schrijver knarsetandend zijn Waterloo erkende en afdroop. Nieuwsgierig beklom ons Sprookje de prullenbak, vergaapte zich aan de propjes en herkende zich in geen een. Van al dat gesnuffel sukkelde hij in slaap. Luid snurkend betrapte de Schrijver hem de ochtend erop. Zo leerde de wereld ons weerbarstige Sprookje toch nog kennen.
« My Prince Charming
De nachtegaal en de raaf »
« My Prince Charming De nachtegaal en de raaf »
Communicatie
Het 120 Woorden Sprookje
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« My Prince Charming De nachtegaal en de raaf »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Leuk!
Ik ben ver achter met reageren; ze zijn veelal goed, het leest als een boek.
Idee om ze te bundelen in tijdschriftvorm?
trots op jou. Leuk!
@Bertie: hierover hebben we wel ideeen maar nog niets concreets. Er is veel moois geschreven en het zou natuurlijk leuk zijn daar wat mee te doen 🙂
Hangt ook af van financiële zaken…
Ik snap het. En dan de crisis nog…:-)