Tussen de bomen in het kale bos loopt een jong meisje. De verkleurde blaadjes kraken onder haar voetjes. Tussen haar twee kleine handjes zit een potje vast geklemd, gevuld met de meest magische kleuren. Na een tijdje blijft ze twijfelachtig staan en opent ze haar potje met kleuren. De kleuren schieten het bos in en het kleurloze kale bos veranderd opnieuw in die magische plek die het ooit was. De bloemen schieten uit de grond en het gras kleurt weer prachtig groen. Het meisje tilt haar voetjes van de grond en veranderd in een prachtige vlinder. Terwijl ze tussen de bomen fladdert laat ze een pad van kleuren achter zich…
En zo begint opnieuw het wonder dat de lente heet.
Zo komt het dus. Leuk.
Mooi hoor je ziet het zo gebeuren, knap verteld.