Lang geleden was ik in Tibet. Prachtige ervaring, indrukwekkende natuur, fantastische mensen, cultuur van een andere wereld. Meer dan een maand wandelend in de levende reclamefolder en elke seconde van genoten.
Nou, er waren secondes niet te genieten. Die waren voor, tijdens en na het drinken van Yakboterthee: gemaakt van soda, gefermenteerd iets en ranzige yakboter.
De beste kwaliteit smaakte naar bedorven champignonsoep, de mindere kwaliteit viezer. Warm was het vreselijk, koud geworden trok de gestolde yakboter dikke strepen walg in je keel.
TIbetanen zijn hartelijke, gastvrije mensen die graag yakboterthee schenken: is je kopje leeg? Dan vullen ze deze direct. Mijn dagelijks dilemma was: langzaam, weinig drinken (maar dikke strepen walg) of snel drinken en minder walg (maar veel).

Kokhalzend goed beschreven Menno 🙂
Smaakvol beschreven, Menno. Helaas mag ik het van mijn dokter niet drinken.
Willem en Ewald, bedankt. Tip: echt nooooooooit drinken.
Ik heb spontaan een yakboterallergie. Maar ik wil er nog wel eens naartoe (Tibet). Leuk verhaal, Menno.
Was vriendelijk nee zeggen geen optie Menno? Ps, Mongolië is mogelijk nog erger, daar krijg je als buitenlander het nog warme schapenoog (delicatesse aldaar) geserveerd. Niet accepteren is een belediging….Leuk verhaal. Grt.
Robbedoes & Luc, bedankt
Robbedoes, Tibet is prachtig. Het was meer dan twintig jaar geleden, maar ik zie het land nog voor mij.
Luc, nee zeggen wordt niet eens begrepen. Mongolië ben ik nog niet geweest, maar staat op mijn verlanglijst. Het schapenoog (en wellicht meer delen die ik niet wil eten), houd mij niet tegen maar een prettig vooruitzicht is anders.