Tief duw ik mijn spec in de retro. Mozes kriebel dat is heftig. Vanachter de tralies schreeuwt een bronstige aap geile woorden de lucht in. Talig is ie. Geen klas overgeslagen. Een politieagent moet er wat schaapachtig om lachen. Huilen doet ie thuis. Boeien. De retro is intussen er helemaal klaar mee. Hij trekt zijn sokken omhoog en gespt zijn bretels achter zijn broek vast. Zijn bouwvakkersdecolte knijpt hij schraal samen. Het sneeuwt en tien graden onder nul. Zo ook de stemming die zich tot het Oosten lijkt te keren. Madonna onder de lantaarnpaal blowt een liedje. Unter die Laterne uiteraard. Wat is het leven toch triest met corona. Zelfs retrospectief. Ik ga op zoek naar iets om te kauwen.
« George Kooymans
Retrospectief stoten »
« George Kooymans Retrospectief stoten »
Communicatie, Maatschappij
Retrospectief en bronstig
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Mien of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« George Kooymans Retrospectief stoten »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties