Als de meeste mensen deugen, zoals de schrijver beweert, wat heeft de minderheid dan wel niet op zijn geweten? Hij vraagt het zich af, de voorzitter van zangvereniging ‘Madrigaal’. Weinig leden telt zijn vereniging. Ze konden nog bij elkaar komen omdat geen hond ze kent en weet wat ze doen. Totdat de avondklok inging en niemand meer mag komen; ze horen opeens bij een meerderheid, want het verbod geldt – met uitzonderingen – voor iedereen. Maar om nu iedere zangavond je hond mee te nemen… dan wordt hun zaaltje meer een kennel. En niet alle honden kunnen goed met elkaar overweg, hoewel de meeste honden wél deugen.
Meerstemmig zingen is hun passie, de renaissance hun bron en relschoppen terug naar de middeleeuwen.
« Subliem
Geen avondklok voor talkshows »
« Subliem Geen avondklok voor talkshows »
Fictie
De meeste honden deugen wél
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
10 reacties
Reageren
« Subliem Geen avondklok voor talkshows »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Mooi de actualiteit erin verweven.
Menno, dank je wel.
Zeker deugen honden. Zeker wat trouw betreft. Misschien een voorbeeld voor veel mensen?
Sorry, Han, ik snap echt je diepere bedoeling, zoals je altijd dicht bij het schrijfthema blijft. Muziek geeft veel weer, voor mij altijd een verbindende factor geweest in mijn leven. Helaas zorg ook daar de mens daarachter weer voor de valse noot.
zorg + t. Dat een Rotterdammertje een t vergeet …
Levja, dan zijn we het toch eens? Ik begrijp dan je ‘sorry’ niet.
Ha Ha, het sorry was niet zozeer voor jou bedoeld. Je stukje liet mij aan allerlei andere dingen denken. Een beetje mijn verhaal tussen jouw regels door.
Tweede Ha is dus Han 🙂
Levja. Haha, een madrigaal van ons samen?
Soms kun je beter met honden te doen hebben dan met mensen.
Op je laatste opmerking kan ik volledig ja antwoorden, Han.
De honden die ik heb mogen meemaken in mijn leven hebben mijn leven enorm verrijkt. Gelukkig ook een aantal mensen.
Ik weet niet of hartjes er nog toedoen op deze site. Mijn hartje gaat naar alle honden. Ik zag pas een filmpje dat een hond elke dag voor de deur van een ziekenhuis ging zitten waar zijn baasje lag. Hoe ze de hond ook opsloten, hij ging.
Levja, honden geven je onvoorwaardelijke liefde. Honden verdienen ons hart! Er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan mijn hond denk. Ik voel hem, ik ruik hem.