Dochterlief heeft een huis!
Overenthousiast worden plannen gemaakt. Corona-proof aankopen doen bij de bouwmarkt (‘click and collect’). Op afspraak naar de meubelwinkel. En wat te doen met vloer en wanden? Gewapend met stoommachine, sloophamer en schoonmaakspullen wordt er dagenlang gewerkt.
’s Avonds zit het werkvolk onderuitgezakt op de bank in ons huis. Ik kijk met hun ogen mee naar onze kamer.
Tweeëntwintig jaar geleden was die net zo nieuw als bij hen nu. Inmiddels is de degeneratie ver gevorderd: behang, kapotgetrokken door kinderhandjes, krassen van kattenpootjes, deuken in deuren die met puberdrift werden dichtgeslagen.
Ons huis heeft butsen, zeker, maar verval betekent ook dat er is geleefd.
Ik wens haar en huis een lang en gelukkig leven. Slijtage volgt vanzelf.
« Slachtoffers & Beul
Tegengestelde krachten »
« Slachtoffers & Beul Tegengestelde krachten »
Column, Familie
Vroeger en nu
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Slachtoffers & Beul Tegengestelde krachten »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Mooi beschreven Lisette. Ik zie het zo voor me.
@Willem: dank, kijk maar niet al te goed, hoor!
Een huis waar geleefd wordt (is) heeft karakter. Ik wens ze ook succes. Grt.
@Luc: maar een beetje minder afbladdering zou hier ook niet misstaan…