Schrijf mee!
« »

Fictie

Tegengestelde krachten

8 januari 2021 | 120w | Cesar Noordewier | 1 |

Het is veel, maar nooit genoeg. De geluiden en het licht aan zee. De zandkorrels, die als zijde tussen mijn vingers wegglijden. Het leven wordt tastbaar, alle besef duurzaam.
Ik staar een hele poos naar de horizon en verdiep me weer in de ochtendkrant. ā€˜Hiroshimaā€™ lees ik weer eens. Gemakzucht? Lafheid? Of speelt degeneratie hier een belangrijke rol en is het alomtegenwoordige onvermogen om tot een dieper inzicht te komen vooral erfelijk bepaald? De bom op Hiroshima, door velen als het ultieme kwaad beschouwd. Voor enkelen, zoals ik, de reden dat ik ooit geboren kon worden. De zandkorrels glijden als de jaren van mijn handen af, maar zolang ik leef, behoort de eeuwigheid mij toe. Tijd voor een copieuze lunch.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Cesar Noordewier of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »