Ik ken hem vanaf mijn negentiende. Dagelijks was hij om me heen. Hij hield mij prikkelend fris.
Je zag hem beslist niet overal. Een exclusieve, vrije jongen. Zo kon je hem wel noemen.
Zoals zo vaak zorgt populariteit dat je denkt: moet ik hier wel mee doorgaan? Toch ben ik maar één keer vreemdgegaan; ik miste het oude vertrouwde gevoel.
Nu is hij weer exclusief. Ik dacht dat ik ‘m wel ergens zou tegenkomen. Maar nee hoor, nergens te zien.
Na veel zoeken vond ik hem en was hij zelfs bereid om met een auto langs te komen. Gisteren liet hij me weten hoe laat. Ik moet zeggen, keurig op tijd werd er aangebeld. Daar was hij dan: Paco Rabanne.


Leuk tot het einde de spanning erin gehouden, Han.
Zelf leerde ik Paco Rabanne kennen in 1976 dankzij een oom die zeeman was geweest en ‘een man van de wereld’ was, tegen wie ik huizenhoog opkeek. Ander jongens gebruikten destijds Brût Fabergé of Tabac Original, dus ik was apetrots. Jaren later werd Paco Rabanne een trendy geurtje. Inmiddels gebruik ik al jarenlang helemaal geen geurtjes meer. Overigens, P.R. is ook gewoon bij het Kruidvat verkrijgbaar.
Geur uit one of a million natuurlijk. Van een XS, invictus tot aan een ultraviolet, hij heeft ze allemaal. Grt.
Ewald. Bij het Kruidvat heb ik ‘m dus online besteld. In hun winkel alleen eau de toilette. Misschien in een ander filiaal.
Van exclusief en vrij prijzig en later overal verkrijgbaar weer na de oude situatie.
Ik gebruik ook andere geurtjes, maar ik zweer bij Paco Rabanne. Ook goed voor je huid na het scheren.
Luc. De geuren die jij opnoemt heb ik allemaal weleens gehad. Toch zweer ik bij de original.
Eh, het zijn mooie reclames in elk geval. Je ziet dat het luxe is. Dat vind ik wel bij je passen, Han. (Mag ik dat zeggen? Ik ken natuurlijk alleen maar jouw taalgebruik en een foto).
In het stukje had ik even moeite met ‘hij’, dat later slaat op de pakketbezorger i.p.v. het luchtje. Dat kan aan mij liggen.
Laat maar, alle hijtjes kunnen wel over hetzelfde gaan.
Lousjekoesje. Natuurlijk mag je dat zeggen. Ik houd van mooie kleren, maar ik ben absoluut geen persoon die overdreven aan luxe hecht. En ik heb het over aftershave.
Hij is natuurlijk overdrachtelijk, een personificatie, want een flesje aftershave is natuurlijk geen persoon die mij waarschuwt wanneer hij komt en bij mij aanbelt.
Mooi stukje Han en goede PR voor PR 🙂
Dank je, Willem. Ik wacht op mijn commissie.