Plaats van handeling: de Miljonair Fair, Rai, Amsterdam. Ik sta bij de stand van een bekende plaatselijke juwelier.
Zodra er een vitrine opengaat, een alarm. Geen punt indien er een medewerker bij staat, zo niet…een compleet ander verhaal. Mijn oog valt op een gouden exemplaar afgezet met diverse blinkende edelstenen. Op het prijskaartje prijkt een trotse prijs van € 322.000,–. Tot mijn eigen verbazing mag ik hem zelfs zomaar omdoen. ‘En?’ vraagt de vriendelijke verkoper. ‘Dat is een prachtig en uniek horloge hoor.’ Ik vergelijk zijn exemplaar met dat van mij. ‘Ja,’ beaam ik,’ maar ook hier kan ik zien hoe laat het is.’
Het werd een lange dienst die dag, maar wel een met een onverwoestbare glimlach op mijn gezicht.
Grappig, Luc.
miljonair fair – Miljonair Fair (eigennaam)
bijstaat – bij staat (aan elkaar geschreven bestaat wel, maar betekent iets anders).
Dank je wel Ewald. Ja, dat had ik kunnen vermoeden natuurlijk. Bijstaat heb ik inmiddels ook aangepast. Nogmaals dank. Grt.
Luc. Tijd is niet in geld uit te drukken.
‘Dat is een prachtig en uniek horloge hoor’. – ‘Dat is een prachtig en uniek horloge hoor.’
‘Ja, beaam ik, maar ook hier kan ik zien hoe laat het is’. – ‘Ja,’ beaam ik, ‘maar ook hier kan ik zien hoe laat het is.’
Han, inderdaad. Tijd is altijd kostbaar. Hartelijk dank voor de verbeteringen. Grt.
@Luc: leuk, ook wel een belevenis om zo’n horloge op je eigen pols te voelen. Ik vind ze trouwens vaak helemaal niet echt mooi, die dure sieraden.
@Lisette. De blinkertjes zijn inderdaad niet allemaal even mooi, vaak te opzichtig voor mijn smaak. Dat als excuus voor de portemonnee gemaakt van uienleer. Grt.