‘De uien heb ik vorige week al geoogst.’
Hij zit in zijn boerenkiel op zijn hurken, passend in de rol waarvoor hij zichzelf gecast heeft.
‘Is het nu echt veel lekkerder?’ vraag ik.
‘Nee, ik zit voor niets op mijn hurken!’
Met moeite trekt hij een kromme wortel uit de grond. ‘Die worden niet verkocht in de supermarkt. “Geen gezicht,” vindt Jan Publiek. Maar ze eten wel in een fabriek gesneden smakeloze wortels en uien, en zelfs voorgekookte hutspot. Te belazerd om wortels te schrappen en uien te snijden. Om te huilen! Hier, kijk eens naar die kleur, proef met je ogen… En nu met je mond’ – hij veegt de wortel af aan zijn boerenzakdoek.
‘Lekker?’
‘Heerlijk,’ zeg ik knarsend.
« Altijd samen
Goede secundaire arbeidsvoorwaarden »
« Altijd samen Goede secundaire arbeidsvoorwaarden »
Communicatie, Cultuur, Eten & drinken, Fictie, Maatschappij, Mensen
Zelfvervullende voorspelling
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
6 reacties
Reageren
« Altijd samen Goede secundaire arbeidsvoorwaarden »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Krom of scheef is niet erg, maar zand in je mond…
Haha, leuk einde weer Han.
Valerie, hartelijk dank.
Valerie, ik dank je hartelijk!
Beeldend geschreven, erg goed Han.
Luc, hartelijk dank!